خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام

روش های کوددهی

روش های کوددهی :
۱- پخش سطحی ۲- چالکود
روش پخش سطحی روش خوبی است و هزینه کمی دارد ولی دارای معایبی است که شامل :
۱- احتمال دارد بعضی عناصر مثل فسفر – روی – منگنز در خاک تثبیت شده و گیاه نتواند ار آن استفاده کند و مشکلات جذب پیش بیاید به همین دلیل اگر این کودها به روش چالکود مصرف شوند نسبت به پخش سطحی خیلی بهتر است.
۲- پخش روان آب یا هرزآبهایی است که توسط بارندگی های شدید ایجاد می شود ، کودی که داده می شود توسط روان آب از دسترس گیاه خارج شده و مورد استفاده گیاه قرار نمی گیرد و وارد آبهای زیرزمینی شده و باعث تخریب محیط زیست می شود.
۳- در جاهایی که فاصله ی درختان خیلی زیاد است آفتاب خوری زیاد بوده و رشد علف هرز نیز صورت می گیرد وکود داده شده صرف تغذیه علف هرز شده و به شدت می تواند با درخت در جذب مواد غذایی رقابت داشته باشد.
بر این اساس می توان نتیجه گرفت که روش چالکود از روش پخش سطحی بسیار مناسب تر است.
کود های شیمیایی و دامی لازم و ملزوم یکدیگر هستند و هر دو بایستی در باغات استفاده شوند. کود حیوانی شرایط جذب را برای عناصر شیمیایی فراهم می کند.
توصیه می شود باغداران هر۳ سال یکبار اقدام به استفاده از کود حیوانی به مقدار ۲۰ تا ۳۰ تن در هکتار کنند. به تجربه ثابت شده که در سالهای نیاور استفاده از کودهای پلت مرغی می تواند تاثیر بسیار خوبی در جهت شاخه دهی و تولید گره های زایشی داشته باشد.
بنابراین اگرچه می توان در سال آور هم از کودهای پلت شده مرغی استفاده کرد اما استفاده در سالهای نیاور بسیار مفید تر ارزیابی می شود. استفاده صرف از کود های شیمیایی نیز جایگاهی ندارد چرا که حاصلخیزی خاک را دچار مشکل می کند و حالت اسفنجی را از خاک خارج کرده و شرایط جذب را در خاک مختل می کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.